Sremski Karlovci (nem. Karlowitz, Carlowitz, mađ. Karlóca, tur. Karlofça) je gradsko naselje u opštini Sremski Karlovci u Južnobačkom okrugu, ali pripadaju istorijskoj obalsti Srem, čiji naziv stoji i u imenu naselja. Sremski Karlovci se nalaze na desnoj obali reke Dunav, 6 km od Novog Sada i 4 km od Petrovaradina na starom putu prema Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 8.839 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7.534 stanovnika).

Prema popisu iz 2002, u mestu živi 8.839 stanovnika (75% čine Srbi).

Sremski Karlovci su sačuvali izvestan broj važnih građevina iz 18. veka. Od crkava, ističu se Kapela mira i katolička crkva Svetog Trojstva koja se prvi put spominje 1735. Crkva uvođenja u hram presvete Bogorodice iz 1746, sadrži barokni ikonostas koji je slikao Dimitrije Bačević, jedan od najpoznatijih slikara iz Sremskih Karlovaca. Saborna crkva Svetog Nikole izgrađena je 1758. u stilu tipične barokne arhitekture; njen ikonostas je naslikao Teodor Kračun, a posle njegove smrti dovršio ga je Jakov Orfelin[1]. Karlovačka gimnazija je izgrađena krajem 18. veka i poseduje bogatu biblioteku sa oko 18.000 knjiga. Ovo je najstarija školska biblioteka u Srbiji. Pravoslavna bogoslovija u Sremskim Karlovcima je počela sa radom 1. februara 1794, a osnovao ju je mitropolit Stevan Stratimirović. Jedna od glavnih znamenitosti Sremskih Karlovaca je fontana četiri lava iz 1799. sagrađena da bi obeležila izgradnju prvog sistema kanalizacije u gradu.

Arhitektonska zdanja s početka 20. veka su takođe projektovana u stilu neoklasike. Najznačajnija građevina iz ovog doba je karlovački Stefaneum iz 1903. Tu se danas nalazi Institut srpskog naroda i dijaspore.