Vrnjačka Banja

Vrnjacka Banja je prirodno blago Srbije koje se nalazi u istoimenoj opštini u Raškom okrugu. Ona je i najveća i najpoznatija banja u Srbiji. Udaljena je svega oko 200 km od Beograda, 25 km od Kraljeva i 7 km od Trstenika. Zahvaljujući autoputu, iz Beograda do Vrnjacke Banje se stiže za manje od dva sata. Smeštena je između planine Goc cija nadmorska visina iznosi oko 1210 metara i Zapadne Morave. Klima Vrnjacke Banje je umereno kontinentalna sa uticajem planinske klime zahvaljujući kojima je vazduh u Vrnjackoj Banji izuzetno zdrav i lekovit. Leta u Banji su sa svežim jutrima i vecerima zbog vetra koji duva sa Goca prema Zapadnoj Moravi, a zime su obicno snegovite i bez oštrih mrazeva. Srednja godišnja temperatura iznosi nešto preko 10°C, a srednja letnja oko 20°C.

Vrnjačka Banja ima veoma dugu tradiciju lečilišta. Na vrnjačkom toplom mineralnom izvoru u vremenu od II do IV veka Rimljani su izgradili lečilište i oporavilište AQUAE ORCINAE. O tome svedoče i arheološki nalazi u užem jezgru rimske banje, odnosno, bazena za kupanje, rimskog izvora tople mineralne vode (Fons Romanus) i mnoštvo kovanog novca koji ostavljan u lekovitom izvoru. Ovde su na lečenje i oporavak mahom dolazili rimski legionari, kao i romanizovana aristokratija starosedelaca.

Razvoj moderne Vrnjačke Banje započeo je 1868. godine radom Osnivačkog društva, najstarije turističke organizacije na Balkanu.